Önce yanlış varsayımı bırak
"Bir gün boş bir haftam olursa romanı yazarım." O hafta gelmiyor. Gelse bile, aylardır yazmayan biri boş bir haftada yazamıyor — çünkü mesele zaman değil, ritim.
Kitapların büyük çoğunluğu boş haftalarda değil, çalınmış yarım saatlerde yazıldı.
Küçük bloklar gerçekten işe yarıyor
Yaygın inanış: yazmak için uzun kesintisiz süre gerekir. Doğru olan: uzun süre daha keyifli, kısa süre daha verimli.
- 15 dakikada ortalama 200–400 kelime yazılabiliyor.
- Günde 300 kelime = yılda bir roman taslağı.
- Kısa sürede yazan kişi ısınmaya vakit ayırmıyor; doğrudan işe giriyor.
Hazırlık: en çok işe yarayan tek alışkanlık
Kısa bloklarda zamanın çoğu "ne yazacağım" diye düşünmekle geçiyor. Çözüm, o düşünmeyi başka bir zamana taşımak.
- Bir önceki gün kararını ver. "Yarın X sahnesini yazacağım" — tek cümlelik not yeterli.
- Cümleyi yarım bırak. Boş sayfaya dönmek yerine yarım cümleye dönmek, ısınmayı sıfırlıyor.
- Yolda düşün. Otobüste, yürürken, bulaşık yıkarken sahneyi zihninde kur. Bu da yazmanın parçası — ve zaten "boş" olan bir zaman.
Ne zaman yazmalı?
Sabah
Herkes için değil ama avantajı net: gün henüz araya girmemiş oluyor. Akşam yazmayı planlayanların çoğu, gün onları yorduğu için yazamıyor.
Yarım saat erken kalkmak, çoğu kişi için en gerçekçi çözüm.
Akşam
Gece yazanlar için zihin daha serbest ve dünya daha sessiz. Riski: yorgunluk ve ertelemenin kolaylığı.
Aradaki boşluklar
- Öğle arasının yarısı.
- Toplu taşımada geçen süre — telefondan yazmak sanıldığından verimli.
- Bir randevuyu beklerken.
- Çocuk uyuduktan sonraki ilk yarım saat (dizinin ilk bölümünden önce).
Haftalık hedef, günlük hedeften iyi
Günlük hedef, bir gün kaçırınca suçluluk üretiyor ve suçluluk bırakmaya götürüyor.
Haftada 2.000 kelime gibi bir hedef ise esnek: iki gün yazamadıysan cumartesi telafi edersin. Ölçü aynı kalıyor, baskı azalıyor.
Yazma hedefi belirlemek yazımıza bak.
Yazma zamanını koruma
- Takvime yaz. Yazılmayan şey olmuyor. "Salı 07:00–07:30 yazma" bir randevu gibi dursun.
- Çevrene söyle. "Bu yarım saat benim" demek, kesintileri belirgin biçimde azaltıyor.
- Telefonu başka odaya koy. Sessize almak yetmiyor.
- İnterneti kapat. Araştırmayı sonraya bırak — köşeli parantezle işaretle, devam et.
Sorumlulukları olanlar için
Küçük çocuğu, bakım sorumluluğu ya da çok vardiyalı işi olan biri için yukarıdaki tavsiyelerin bir kısmı işlemiyor. Gerçekçi olan:
- Beklentiyi düşür. Günde 100 kelime de yazmaktır. Bir yılda 36.000 kelime eder — bu bir novella.
- Telefonda yaz. Notlar, sesli kayıt, kısa paragraflar. Sonra birleştirirsin.
- Sesli not al. Elin doluyken bile ağzın boş olabiliyor.
- Dönem dönem yaz. Bazı dönemlerde hiç yazamayacaksın; bu, yazar olmadığın anlamına gelmiyor.
"İlham gelince" tuzağı
İlham beklemek, zamanı olmayan yazar için lüks. Düzenli yazanların ortak gözlemi şu: ilham genellikle yazmaya başladıktan sonra geliyor, önce değil.
Kötü bir paragraf yazmak, hiç yazmamaktan iyi — çünkü ertesi gün düzeltilecek bir şey oluyor.
Motivasyonu korumak ve ilham yazılarımıza bak.
Kaçırdığın günler
Kaçıracaksın. Önemli olan üst üste iki gün kaçırmamak — bir gün ara veren geri dönüyor, üç gün ara veren çoğu zaman dönmüyor.
Ve bir günü telafi etmeye çalışma; ertesi gün normal hedefe dön.
Yazmak için işten ayrılmak
Cazip bir fikir ama çoğu yazar için doğru değil. İki sebep:
- Gelir belirsizliği, yazmayı serbestleştirmiyor — baskıya çeviriyor. Kitap yazarak para kazanmak yazımıza bak.
- Zaman bolluğu üretkenlik getirmiyor. Bütün günü olan pek çok kişi, yarım saati olan birinden az yazıyor.
Üstelik iş hayatı, yazacak malzeme sağlıyor: insanlar, çatışmalar, konuşmalar. Pek çok iyi roman, yazarının başka bir işi olduğu için var.
Her gün mü ataklarla mı ve kitabı bitirmek yazılarımıza bak.
Yazarlık tarafının tamamı için: Arwy'de yazarlar için.
Telefonundan da yazabilirsin. Arwy Google Play'de.