Küçük başla — utanç verecek kadar küçük
Günde 200 kelime. Evet, o kadar. Bir paragraf. On dakika.
Sebebi psikolojik: küçük hedef kaçırılmaz, kaçırılmayan hedef alışkanlık olur, alışkanlık olan şey kendiliğinden büyür. 200 kelime hedefiyle oturan çoğu gün 500 yazar — ama 2000 hedefiyle oturan çoğu gün hiç oturmaz.
Yılda bir roman için günde 250 kelime yeter. Bu bir sayfadan az.
Kelime yerine süre
Bazı günler kelimeler gelmez ama düzeltme, plan, araştırma yaparsın. Kelime hedefi bunları "sıfır gün" sayar ve moral bozar.
25 dakika hedefi daha adildir: masaya oturduysan hedefi tutturdun. Ne kadar yazdığın günün ruh hâline kalmış.
Hedefi kaçırdığında
Kural: üst üste iki gün kaçırma. Bir gün kaçırmak insani, iki gün kaçırmak yeni alışkanlığın başlangıcıdır.
Ve telafi etmeye çalışma. "Dün yazmadım, bugün 400 yazayım" mantığı borç duygusu yaratır; borç birikince insan masaya hiç oturmaz.
Neyi ölçmeli?
- Üst üste kaç gün yazdığını. En motive edici sayı budur.
- Bitirilen bölüm sayısını. Kelimeden daha anlamlı bir ilerleme göstergesi.
- Toplam kelimeyi de tut ama ona bakma — ilk taslakta yazdığının bir kısmı zaten silinecek.
Bölümlü yayın hedefi dışarıdan kurar
Bunu küçümseme: bekleyen okur, en güçlü hedef mekanizmasıdır. "Cumartesi bölüm koyacağım" demek, kendine koyduğun hiçbir kuralın yapamadığını yapar — çünkü artık sadece sana karşı sorumlu değilsin.
Hedef koymayı bırakman gereken an
Yazmak tamamen zevksiz hâle geldiyse, hedef ters çalışıyor demektir. Bir hafta ara ver, sonra hedefsiz otur. Yazmayı sevmediğin hâlde yazmak, uzun vadede yazmayı bıraktırır.
Tıkandıysan yazar tıkanıklığını aşmak, ritim için her gün mü ataklarla mı yazılarımıza bak.
Yazarlık tarafının tamamı için: Arwy'de yazarlar için.
Yazdıklarını bir yerde biriktirmek için Arwy Google Play'de.