Üç tür olumsuz yorum
- 1. İşine yarayan eleştiri. Somuttur, bir yeri gösterir: "Üçüncü bölümde kimin konuştuğunu anlamadım." Bu altındır — teşekkür et, not al.
- 2. Zevk meselesi. "Aşk romanlarını sevmiyorum." Kitabın hakkında hiçbir şey söylemez, okur hakkında söyler. Bırak gitsin.
- 3. Kırıcılık. Metinle ilgili değil, seninle ilgilidir. Bunda öğrenilecek bir şey yoktur; şikâyet et ve kapat.
Ayırt etme kuralı: yorum metnin bir yerini gösteriyorsa dinlenir. Sadece bir yargı bildiriyorsa bilgi taşımaz.
İlk tepkini verme
Kötü yorumu okuduğun ilk on dakika, cevap yazmak için en kötü zamandır. Bir gün bekle. Ertesi gün aynı yorum çoğu zaman ya çok daha küçük ya da çok daha faydalı görünür.
Cevap verilir mi?
Kısa cevap: genelde hayır.
Olumlu yorumlara teşekkür et, elbette. Ama olumsuz bir yorumu savunmaya kalkmak neredeyse her zaman kötü gider — okur kitlen bunu görür ve kimse tartışan yazarı sevmez. Kitabını yorumun altında savunmak zorunda kalıyorsan, kitap zaten kendini savunamıyor demektir.
Tek istisna: yanlış bilgi. "Bu kitapta şu var" deniyor ve yoksa, kibarca düzeltebilirsin. Bir kez.
Sayı meselesi
On yorumun dokuzu iyi, biri kötüyse zihnin sadece kötüyü hatırlar. Bu normal ama yanıltıcıdır. Pratik bir çözüm: iyi yorumları bir yere kaydet. Kötü bir gün geldiğinde onları oku — bu duygusal bir hile değil, dengeyi geri getirme.
Sessizlik en zor eleştiridir
Yazarların çoğu kötü yorumdan değil, hiç yorum gelmemesinden vazgeçer. Kötü yorum en azından birinin okuduğunu gösterir.
Hiç tepki alamıyorsan sorun genelde metnin kalitesi değil, görünürlüktür: ilk okurlarını bulmak ve kitabını tanıtmak üzerine yazdıklarımıza bak.
Ve şunu unutma
Sevdiğin her kitabın da kötü yorumları var. Bir kitabın herkesi memnun etmesi, hiç kimseyi gerçekten etkilememesi demektir. Güçlü tepki, güçlü kitabın yan etkisidir.
Yazarlık tarafının tamamı için: Arwy'de yazarlar için.
Okurlarınla sağlıklı bir bağ kurmak için Arwy Google Play'de.