Ses tutarlılığı
Aynı kültürden gelen isimler aynı ses ailesini paylaşmalı. Okur bunu bilinçli fark etmez ama hisseder: "Bu isim onlardan biri."
Bir halkı belirleyen basit tercihler:
- Hangi sesler var, hangileri yok? (Örneğin "v" ve "j" hiç kullanılmıyor olabilir.)
- İsimler nasıl bitiyor? (-an, -ir, -eth gibi ortak sonlar.)
- Heceler kısa mı uzun mu?
- Sert mi yumuşak mı? (k, t, r sert; l, m, n, s yumuşak duyuluyor.)
Farklı halklar farklı ses ailesi kullanmalı. Bütün isimlerin aynı tada sahip olması, dünyayı tek renkli gösteriyor.
Okunabilirlik kuralları
- Kesme işaretini abartma. "K'thal'zar" gibi isimler telaffuz edilemiyor ve okur atlıyor. Bir isimde en fazla bir tane, tercihen hiç.
- İlk harfleri ayır. Ana karakterlerin adları farklı harflerle başlasın. Kaelen, Kaerin ve Karel aynı kitapta olursa okur sürekli karıştırıyor.
- Uzunluğu değiştir. Hepsi üç heceli isimlerden oluşan bir kadro, ritim olarak monoton.
- Sessiz harf yığma. "Xhrktz" egzotik değil, okunamaz.
- Yüksek sesle söyle. Ağızda dönmeyen isim, kitap boyunca engel oluyor.
Türkçe yazan için ek not
Türkçe okurun gözü kelimeyi yazıldığı gibi okuyor. Bu yüzden İngilizce telaffuza göre tasarlanmış isimler Türkçede tuhaf düşüyor.
- "Caelum" Türkçede "cae-lum" diye okunuyor — İngilizce sesletimi düşünerek yazdıysan kaybediyorsun.
- Ek alacağını unutma: isim Türkçede çekimlenecek. "Kael'in", "Ryn'e", "Thorus'tan" — kulağa nasıl geliyor?
- Sonu sessizle biten uzun isimler ek alınca daha da uzuyor. Kısa tutmak işe yarıyor.
Anlamlı isimler
İsimlerin dünyada bir anlamı olması derinlik veriyor: bir halkta isimler doğaya (Kayabaşı, Akyel), diğerinde mesleğe, üçüncüsünde atalara gönderme yapıyor olabilir.
Ama anlamı okura açıklama. Bir kez, doğal bir anda geçmesi yeter.
Gerçek dillerden almak
Yaygın ve meşru bir yöntem — ama dikkat:
- Sözlükten rastgele kelime almak riskli: o dili bilen okur için komik ya da rahatsız edici olabiliyor.
- Kelimenin ne anlama geldiğini mutlaka kontrol et.
- Var olan bir halkın isimlerini alıp kültürünü boşaltmak, yüzeysel duruyor. Dünya kurma yazımıza bak.
- Eski ve ölü dillerden esinlenmek daha güvenli bir yol.
Yer adları
Gerçek yer adları çoğunlukla tarif ederek doğmuş: bir coğrafi özellik, bir olay, bir kişi.
- Coğrafya: Kızılkaya, Dartepe, İkiçay.
- Olay: Bozgun Ovası, Sessiz Liman.
- Kişi ya da halk: Arwen Geçidi.
Bu yöntem, tamamen uydurma seslerden daha inandırıcı sonuç veriyor — çünkü gerçek dünyada da böyle olmuş.
Kurgusal dil: üç seviye
- 1. Tat seviyesi (çoğu roman için yeterli): birkaç kelime, selamlaşma ve küfür. Okur bir dil olduğunu hisseder, öğrenmesi gerekmez.
- 2. İskelet seviyesi: ses kuralları, birkaç yüz kelime, temel dil bilgisi. Tutarlı cümleler kurulabiliyor.
- 3. Tam dil: konuşulabilir bir dil. Yıllar süren bir iş ve hikâyeye kattığı şey nadiren bu emeği karşılıyor.
Çoğu yazar için doğru olan birinci seviye. Okur zaten yabancı dildeki cümleleri atlıyor.
Metinde kullanırken
- Çevirisini yanına koyma. "'Sarnak!' diye bağırdı — yani 'kaçın'" cümlesi yapay duruyor. Bağlamdan anlaşılsın.
- Uzun yabancı cümle kurma. Okur atlıyor; atladığı yerde bilgi varsa kayboluyor.
- İtalik kullan ama az.
Basit bir üretim yöntemi
- Halk için 8–10 hece belirle: kar, thel, ün, ras, mi, dor, ash, en
- Bunları ikişer üçer birleştir: Karthel, Rasdor, Mienash.
- Kulağa iyi gelmeyenleri at.
- Kalanları listele — artık o halkın isim havuzu var ve hepsi akraba duruyor.
Karakter ismi seçmek, sihir sistemi ve kitap adı bulmak yazılarımıza bak.
Yazarlık tarafının tamamı için: Arwy'de yazarlar için.
Kurduğun dünyayı paylaş. Arwy Google Play'de.