Dürüst cevap, ilk müsveddenin ne kadar sürerse o kadar sürdüğü. Ve dürüst cevap işe yaramıyor, çünkü ucu açık bir proje bırakılması en kolay projedir. İhtiyacın olan gerçek sayı değil, çalışan sayı: etrafında plan kurup bitirebileceğin kadar gerçeğe yakın bir hedef.
Hesabı bir kez yap. İstediğin kelime sayısını sıradan bir günde yazabildiğin kelimeye böl, sonra hayatın araya girdiği günler için kabaca 1,4 ile çarp. Çıkan sayı senin müsveddendir.
Başkasının değil kendi günlük sayından başla
Dört sıradan günde yaz — en iyi günlerinde değil, evin boş olduğu bir hafta sonunda değil — ve ne çıktığına bak. Çoğu insan bir saati geçmeyen bir oturumda 300 ile 1.000 kelime arasında bir yere düşüyor. Bu senin gerçek hızın ve plan kurmaya değen tek sayı o.
Şimdi hedef uzunluğunu al. Kısa bir roman 60 bin kelime civarı; standart bir roman 80 ile 100 bin arası. Seninkinin ne olması gerektiğinden emin değilsen bir roman kaç kelimedir yazısı türlere göre aralıkları veriyor. Günde 500 kelimeyle 80 bin kelime 160 yazma günü demek. Hastalık, iş, yol ve hiç yazılmayan haftalar için payı ekle: kabaca yedi sekiz ay.
Bu tamamen normal bir ilk müsvedde. Sayı seni şaşırttıysa bunun sebebi üç haftalık hikâyelerin daha çok anlatılması — tipik olmaları değil.
İnsanların gerçekten bitirdiği aralıklar
Bir iki ay günde 1.500-2.000 kelimeyle mümkün ve en çok hikâyenin biçimini baştan bildiğinde işliyor. Aynı zamanda hayatında bir şey değişirse ilk çöken tempo bu.
Üç ile altı ay işi olan çoğu insan için tatlı nokta: hafta içi birkaç yüz kelime, hafta sonu daha uzun bir oturum. Hikâyenin içinde kalmaya yetecek kadar hızlı, kötü bir iki haftayı kaldıracak kadar yavaş.
Altı ile on iki ay uzun ya da karmaşık bir kitap için olağan süre ve bunda yanlış bir şey yok. On sekiz ayı geçtikten sonra risk değişiyor: artık başlayan yazar sen değilsin ve ilk bölümler sana başka birinin yazdığı gibi gelmeye başlıyor.
Teslim tarihi aylarla değil haftalarla işliyor
"Yaza kadar bitireyim" bir teslim tarihi değil, bir dilek; sana bugün ne yapman gerektiğini söylemiyor. Çevir onu. Bitmesini istediğin haftayı seç, kalan kelimeyi kalan haftaya böl ve günü değil haftayı takip et. Haftalık hedef kaçırılan bir salıyı yutuyor, onu bir başarısızlığa çevirmiyor — üçüncü günde gelen başarısızlık hissi, müsveddelerin çoğunu öldüren şeydir.
Günlük azar azar değil yoğun ataklarla yazıyorsan hesap yine geçerli; sadece aynı toplamı başka bir ritimde dolduruyorsun. İkisini her gün yazmak mı, ataklarla yazmak mı yazısında karşılaştırdık.
Hız büyük ölçüde bir "yeniden yazma" kararı
İlk müsveddeyi en çok yavaşlatan şey yazarken düzeltmek. Birinci bölümü dokuzuncu kez okumak üretken hissettiriyor ve hiçbir şey üretmiyor; bir açılışı neyi açtığını bilmeden değerlendiremezsin. Köşeli parantez içine not düş ve devam et. Müsvedde, kitabın ne olduğunu sana söylemek için var. Düzeltmek ayrı bir iş ve o ikinci geçiş kendi yazdığını düzeltmek yazısının konusu.
İkinci en büyük yavaşlatıcı sıradaki sahnenin ne olduğunu bilmemek. Tam bir plana ihtiyacın yok ama her oturumu bir sonrakinin nerede başladığını bilerek bitirmen gerekiyor — tek satır yeter. Sürekli orada takılıyorsan plan yapmak mı, plansız yazmak mı iki çözümü de anlatıyor.
Bir müsvedde gerçekten ne zaman uzamış olur?
Belirti süre değil. Belirtiler şunlar: kelime sayısı bir aydır oynamıyor, ilerlemek yerine yeniden yazıyorsun, hikâyenin neyle ilgili olduğunu artık bilmiyorsun ya da başka bir dosyada yeni bir fikre başladın ve aklın orada. Hiçbiri daha fazla zamanla çözülmüyor; çoğu, iki hafta boyunca kötü ama ileriye doğru yazmakla çözülüyor — yazar tıkanıklığını aşmak yazısının yaklaşımı bu.
Ya da gizli yazmayı bırak
Kendi başına koyduğun tarihler, değiştirilmesi en kolay tarihler. Okurun bağlı olduğu tarihler çok daha zor — ilk kitabını yazan bu kadar çok insanda tefrika usulünün işlemesinin sebebi de bu: bir bölüm yayınlıyorsun, birkaç kişi okuyor ve sen ilham gelsin diye beklesen de beklemesen de haftaya var.
Biz Arwy'yi yapıyoruz — bir hikâyeyi bölüm bölüm yayınladığın bir Android uygulaması — ve bu dıştan gelen ritim onun en işe yaradığı yer. Kitabın ancak bütün okunduğunda işliyorsa (sıkı kurulmuş bir gerilim romanı gibi) ya da müsvedde bitmeden kimseye tek cümle göstermek istemiyorsan yanlış araç. Pek çok iyi kitap öyle yazıldı. Sen de öyleysen tabloyu ve haftalık sayıyı tut; aynı işi sessizce yapıyorlar.
İlk müsveddeni mi yazıyorsun? Bölüm bölüm yayınlamak sen yazarken okur kazandırır. Arwy Google Play'de.