İthaf
Tek satır, kişisel, açıklamasız. "Anneme." yeterli. İthafın gücü kısalığından geliyor; paragraf hâline gelince teşekkür bölümüne dönüşüyor.
Okur ithafın kime olduğunu genelde bilmiyor ve bilmesi de gerekmiyor — bu sayfa senin.
Ön söz mü, giriş mi?
- Ön söz kitabın nasıl doğduğunu anlatır: neden yazıldı, hangi süreçten geçti. Kitabın dışından konuşur.
- Giriş içeriğin parçasıdır: okuyacağın şeyi çerçeveler.
- Sunuş genelde başkası tarafından yazılır.
Kurgu kitaplarında ön söz çoğu zaman gereksiz. Okur hikâyeye başlamak istiyor; açıklamayla karşılaşınca ilgisi düşüyor. Söylemek istediklerin varsa son söze koy.
Teşekkür bölümü
Kitabın sonunda, samimi ve kısa. Yazma sürecinde gerçekten emeği geçenler: okuyanlar, sabredenler, bilgi verenler.
İki tuzak: herkesi saymaya çalışmak (liste hâline geliyor) ve aşırı duygusallık. Bir sayfa fazlasıyla yeter.
Son söz
Hikâyenin arkasındaki hikâye. Bu kitabı neden yazdın, hangi soru seni buraya getirdi. Okur kitabı bitirdikten sonra buraya geldiği için ilgisi yüksek — seri yazıyorsan bir sonrakini burada duyurabilirsin.
Yazar hakkında
Üçüncü şahısla, kısa ve konuyla ilgili. Nerede yaşadığın ve ne yazdığın yeter; özgeçmiş değil.
Bölüm bölüm yayınlıyorsan bu metin aslında profil biyografin oluyor — okur oradan bakıyor.
İçindekiler ve bölüm başlıkları
Kurguda içindekiler zorunlu değil ama bölüm başlıkları varsa faydalı: okur nerede kaldığını görüyor ve başlıklar merak uyandırıyor.
Başlık koymayacaksan numaralandırma tutarlı olsun — bir kısmı başlıklı bir kısmı numaralı kitap dağınık duruyor.
Telif ve künye
Kendi kendine yayınlıyorsan bile künye sayfası düzenli bir izlenim veriyor: eser adı, yazar, yayın yılı, hakların sana ait olduğu notu. Kendi kendine yayınlamak yazımıza bak.
Arka kapak yazısı ise bunlardan ayrı ve en çok emek isteyen metin — satın alma kararı orada veriliyor.
Yazarlık tarafının tamamı için: Arwy'de yazarlar için.
Kitabını bölüm bölüm yayınlamak için Arwy Google Play'de.